De stem van de stakeholder

Ik  ga een van de co3 niveaus stakeholdercontactncepten uitdiepen, die bij ‘Leiderschap in Contact’ en in deze blogs regelmatig terugkomen: in dit geval de drie lagen van contact. We noemen ze de feitenlaag, gevoelslaag en  contextlaag. Dit concept werpt  een interessant licht op het contact met de diverse stakeholders. In het schema hiernaast zie je dat contact per laag uitgedrukt in de aard van het contact, de uitingsvormen en de voorwaarden waaraan voldaan moet worden. Voor de praktische toepassing gaan we een beetje spelen met het model.

Zo is er bij de NTKC  (zie vorige blog) duidelijk sprake van een ‘samen ervoor gaan’, een win-win-streven voor alle leden (laag 3) Het is bij zo’n club echter niet altijd vanzelfsprekend dat de onderlinge verhoudingen soepel verlopen (laag 2): ieder heeft zo zijn/haar eigen overtuigingen van wat goed is voor de club. En het kost bij tijd en wijle best moeite om dat tot zakelijke afspraken en regels te brengen (laag 1). Hoe bevlogener dit soort clubs/organisaties zijn, hoe meer inspanning je moet doen om de andere lagen tot hun recht te laten komen. Dat het bij de NTKC al 102 jaar gelukt is, is dus een prestatie op zich. 

Maar ook het omgekeerde is waar: een bedrijf dat alleen zakelijke doelstellingen kent (laag 1) zet zijn mensen vaak dusdanig onder druk dat het ten koste gaat van hun welzijn en hun onderlinge betrekkingen (laag 2). Dat uit zich meestal heel anders dan in het vorige voorbeeld, veel onderhuidser, laat staan dat er iets zichtbaar is dat met gezamenlijke betekenisgeving en collectieve waarden te maken heeft (laag 3). Zulke organisaties zijn vaak harde werkers, maar ook een beetje kleurloos.

Met beide soorten  eenzslagwerk2ijdigheden
heb ik in mijn  loopbaan vele malen te maken gehad en vaak zag je dat verbetering begon bij het bespreekbaar maken van gevoelens en onderlinge verhoudingen, op laag 2 dus. Om daarna op het juiste moment laag 1 en 3 er direct bij te betrekken. De ‘kunst van het schakelen’ noem ik het en dat is het ook. In die zin moeten leiders en teams soms echte slagwerkers zijn, steeds op verschillende trommels slaand, schakelend tussen verschillende ritmes, wisselend van toon… maar wel altijd in samenhang. Onafhankelijke afhankelijkheid heet dat in slagwerktermen. De uitdaging en opgave om dat te bereiken maakt leidinggeven zo uitermate boeiend. Geldt trouwens niet minder voor de externe coach, zou ik denken.

Over Dries Oosterhof Organisatiebegeleiding

Dries Oosterhof (1947), drs.Andragogiek, begeleidt directie- en management(teams) bij organisatie- en leiderschapsontwikkeling en is gespecialiseerd in het in goede banen leiden van weerbarstige en vaak ongrijpbare vraagstukken in het spanningsveld van mens en organisatie. Is auteur van het boek 'Leiderschap in Contact" waarin hij zijn ervaringen en concepten uiteenzet en daarbij gebruik maakt van de relazen van 8 leiders, die hun organisatie 'in contact' aansturen. Leiderschap in Contact gaat ervan uit dat contact van doorslaggevende betekenis is voor de effectiviteit van leiderschap en een basale factor vormt voor de impact van de leider op zijn mensen, de organisatie en zijn omgeving.
Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *